است اگر فراموش كند كه نماز مسافر شكسته است و تمام بخواند و در وقت يادش بيايد و بلكه اگر بعد از وقت هم يادش بيايد بنا براحتياط واجب قضا دارد . مسئله 1412 - كسى كه مىداند مسافر است و بايد نماز را شكسته بخواند ، اگر غفلت كند و تمام بخواند چنانچه در وقت يادش بيايد نمازش باطل است و بايد دوباره شكسته بخواند و اگر در خارج وقت هم يادش بيايد بنابراحتياط واجب قضا دارد . مسئله 1413 - مسافرى كه نمىداند بايد نماز را شكسته بخواند ، اگر تمام بخواند نمازش صحيح است . مسئله 1414 - مسافرى كه مىداند بايد نماز را شكسته بخواند اگر بعضى از خصوصيات آن را نداند ، مثلًا نداند كه در سفر هشت فرسخى بايد شكسته بخواند چنانچه تمام بخواند و در وقت بفهمد نمازش باطل است و اگر بعد از گذشتن وقت هم بفهمد بنابراحتياط واجب قضا دارد . مسئله 1415 - مسافرى كه مىداند بايد نماز را شكسته بخواند ، اگر به گمان اين‌كه سفر او كمتر از هشت فرسخ است تمام بخواند ، و وقتى بفهمد سفرش هشت فرسخ بوده كه هنوز وقت نماز باقى است نمازى را كه تمام خوانده بايد دوباره شكسته بخواند بلكه اگر وقت هم گذشته باشد بنابراحتياط واجب قضا دارد . مسئله 1416 - اگر فراموش كند كه مسافر است و نماز را تمام بخواند ، چنانچه در وقت يادش بيايد ، بايد شكسته بجا آورد و اگر بعد از وقت يادش بيايد قضاى آن نماز بر او واجب نيست . مسئله 1417 - كسى كه بايد نماز را تمام بخواند ، اگر شكسته بجا آورد در هر صورت نمازش باطل است ، در وطن باشد يا در جايى كه قصد ماندن ده روز دارد به احتياط واجب . مسئله 1418 - اگر مشغول نماز چهار ركعتى شود و در بين نماز يادش بيايد كه مسافر است ، يا ملتفت شود كه سفر او تا مكانى كه منظور او بوده هشت فرسخ است چنانچه به ركوع ركعت سوّم نرفته بايد نماز را دو ركعتى تمام كند و اگر به ركوع ركعت سوّم رفته نمازش باطل است - و در صورتى كه به مقدار خواندن يك ركعت هم وقت داشته باشد بايد نماز را شكسته بخواند و امّا اگر قصد ملاقات شخصى را داشت و گمان مىكرد كه او در هفت فرسخى است بعد معلوم شود كه در هشت فرسخى است نمازش را بايد تمام بخواند مگر آن كه فعلًا قصد سفر هشت فرسخى نمايد .